سه‌شنبه، اردیبهشت ۱۶، ۱۳۸۲

نه
يهودا نبوده ام
نه بتي مرا
كه اعتمادش همه فرياد من باشد

آه اي الهگان اميد!
من شوهران شما را نفرين كرده ام
من با صليب كهنه ي خويش
آنك دوباره به ميدان شهر
در همهمه ي بي تفاوت ميلاد

آه اي خدايگان مرگ!
كه وجود دايم مرا
پيوسته انكار نموده ايد