قمري وشي نرد پرواز باخته
سكاچه ي شمع را در آفتاب نگريست پروانه اي
باد ابرش توسن بود و مجالش زمين خمود
به خيالم گذشت
ديشب ز شاخ درخت
دخيل را حلقه اي مي آويختند.