سیاه مست
ای کبک خوش خرام که خوش می روی بایست غره مشو که گربه زاهد نماز کرد
سهشنبه، تیر ۱۰، ۱۳۸۲
كلمه اگر روي لبهايت ننشيند حنظل ميشود فضا.
پرنده ننشيند اگر روي شاخه ترك بر ميدارند برگها.
اگر باد نوزد خفه ميشويم ما...
من اگر قصه نگويم خوابم ميبرد.
پیام جدیدتر
پیام قدیمی تر
صفحهٔ اصلی
بايگانی وبلاگ
◄
2008
(10)
◄
مهٔ
(1)
◄
آوریل
(9)
◄
2007
(15)
◄
اکتبر
(2)
◄
سپتامبر
(1)
◄
اوت
(8)
◄
ژوئیهٔ
(3)
◄
آوریل
(1)
◄
2006
(7)
◄
اوت
(4)
◄
مهٔ
(1)
◄
آوریل
(2)
◄
2005
(75)
◄
اکتبر
(3)
◄
سپتامبر
(10)
◄
اوت
(8)
◄
ژوئیهٔ
(7)
◄
ژوئن
(17)
◄
مهٔ
(12)
◄
مارس
(9)
◄
فوریهٔ
(5)
◄
ژانویهٔ
(4)
◄
2004
(106)
◄
دسامبر
(9)
◄
نوامبر
(5)
◄
اکتبر
(13)
◄
سپتامبر
(11)
◄
اوت
(11)
◄
ژوئیهٔ
(8)
◄
ژوئن
(6)
◄
مهٔ
(9)
◄
آوریل
(10)
◄
مارس
(4)
◄
فوریهٔ
(12)
◄
ژانویهٔ
(8)
▼
2003
(150)
◄
دسامبر
(12)
◄
نوامبر
(6)
◄
اکتبر
(15)
◄
سپتامبر
(15)
▼
ژوئیهٔ
(8)
عجب رسميست بودم كاش خسته ي راه رسيده بودم كه گفت...
هنوز سرم درد ميكند.گيج هم ميرود.عكسها ميگويند چيزي...
ما در قهوه خانه* اوليش مهندس جيره خواري كه از ترس...
لاله و لادن مرگ آنقدر ابهت داشت كه وقتي وارد شد...
من تمامي شيفته ي روسپيان بودم روسپيان سپيد روسپيان...
شنبه ها بپرم از خواب.فقط براي دقايق كوتاهي كه هستيم.
حكايت بشنو ز من قصه ي آقا كرم ني بر و رو داشت نه...
كلمه اگر روي لبهايت ننشيند حنظل ميشود فضا. پرنده ن...
◄
ژوئن
(27)
◄
مهٔ
(17)
◄
آوریل
(19)
◄
مارس
(20)
◄
فوریهٔ
(11)
پیشینه ها
کار بزرگ
خوی خوب خدا
زجر کشی
تاریخ سلسله هاشمیان
اسم اعظم
شاپرک
نوشته های پراکنده
عشق عمومی
روزهایی که می گذرند
کی با سواده
طلوع
و این سال سوم بود
محل گذر
ماشین قراضه
ماجرای شهر قدیمی
یادداشتهای یک دیوانه
سنگر نورانی من
به همبن ساده گی
نزع
دریافت
هیات آسدمهدی
تجلی
مادرمان سرمه
گزارش گرتمان
استخوان فک سگ
شام آخر
مسافر از بهشت می آید
salute
داستان دعا خواستن
خانه کامبیز
آن دو چشم در صفحه سیاه روبه رو
خانه
بیداری
آفرینگان
عکسی برای قاب ما
زنده گی مردم
مدرسه اول
دون ژوان من 2
دون ژوان من 1
متولدین ماه مه
خانه
تماس
