شنبه، شهریور ۱۴، ۱۳۸۳

خونه ی دل
به یاد آواز خونه خوب شهر ما فریدون فروغی




خونه ی دل خالیه
بی تو این سینه ی بی دل خالیه
نمیشینه دیگه خنده پر گریه
جای شونه هات واسه گریه ی باطل خالیه
دل دیونه بهونه هاتو داره اما
فکر با تو موندنه یه راست عاقل خالیه

هیچ کی مثل تو نبود
مثل من هیچ کسی تنها نموند
کاشکی که تنها بمیره
هر کی منو تنها نشوند

دست تو پر زد از آشیونه ی دستای من
سینه سوخته دل غافل خالیه
روی این خاک خبر؛ نداد یکی نشونیتو
شاید اون پیکره از گل خالیه
چرا دنیا دیگه با من لب خنده نداره
میون خونه ی دل یه قلب مایل خالیه