12




نازبو!
کاش نره پیشم بمونه
سر روشونه هام بذاره
گل کنه مثله یه خنده
مثه گنجیشکا بخونه

خواستنش خونه رو آبه
بودنش اما سرابه
خواب بی اون مثه مرگه
دیدنش تعبیر خوابه

اسم اعظم تو صداشه
آسمون شب چشاشه
یکی بود یکی نبوده
یه بغل قصه باهاشه

شاید از جهان دیگه ست
یا که از تبار نوره
واسه این جاده ی خاموش
مژده دار یک عبوره

با من اما یه قبیله
انتظار و انتظاره
توی چشماش مث رازه
که اونم از این تباره



بهت فکر میکنم.