مرثیه 1



چه سخته چه سخته چنین جون سپردن
چه تلخه چه تلخه که اینجور شکستن

چه خاموش چه خاموش صدای گرز فرهاد
چه بیدار چه بیدار لب شیرین بیداد

چه آرام چه آرام شهیدان ته گور
چه پر سوز چه پرسوز غم این زخم ناسور

چه بی خواب چه بی خواب زمین از مرگ سهراب
چه بی تاب چه بی تاب پدر در رخوت خواب

چه دلگیر چه دلگیر گلایه های گیتار
چه خندون چه خندون به نعش مرده سردار

چه بی جان چه بی جان تن تو پیکره من
چه پر زور چه پر زور قوای اهرمن تن

چه خالی چه خالی الواح سر شکسته
چه آسون چه آسون به شاخه جغد نشسته

چه تنها چه تنها نشسته شهریار قصه اونجا
چه فریاد چه فریاد شکسته در گلوی خلق تنها

چه بی رنگ چه بی رنگ بهار از کوه جوشید
چه رنگین چه رنگین ز دلها خون خروشید
چه بی نور چه بی نور ز جا برخاست خورشید
چه پر شور چه پر شور عزا را رخت پوشید

چه بی اشک چه بی اشک سر گور بگریید
چه بی شعر چه بی شعر وطن روی خراشید