سه‌شنبه، خرداد ۱۷، ۱۳۸۴

17


خمیازه میکشم...
اما قلم هنوز در دستم محکم است.
سرخ شده اند چشمانم...
ولی به دنبال سطری گم شده برای شعرم میگردم.
خوابم می آید...
یک شعر ارزش این همه خود آزاری ندارد.