دنیای یه جوری

چندی پیش در یکی از شبهای گرم کوشش بسیاری برای گذشتن از فیلتر و پروکسی های موجود و ورود به سایت یار مهربانم سیاووش اوستا مینمودم.غافل از این که این تلاش ها یک سر بی فایده است.چه دوستان(!) تمام راههای شکستن فیلتر را در نظر گرفته و بسته بودند. ناگاه به یاد این موضوع افتادم که این افراد نه چندان محترم(!) چه تلاش فراوانی برای معصوم و بی گناه بودن و ماندن ما امت و رساندن صحیح و سالم و بی هیچ عیب و علت ما به فردوس برین مینمایند.این ها حتا برای این که نخستین تجربه و بیان عشقیمان در آن دنیا باشد کلمه ی عشق و مشتقات ان همچون عاشقی را نیز فیلتر کرده اند.
این ترانه در همان هنگامه ی پر زحمت عبور از فیلتر به خاطرم خطور کرد.



دنیا خوبه ولی این جوری نمیخوام
تو بسی غیر تو حوری نمیخوام
من میگم اصلا حجابی نباشه
و لیکن چادر توری نمیخوام
بهشت زوری نمیخوام


مگه بد میگم فقط خنده خوبه؟
خنده روی لبای زنده خوبه
دل از عشق همه اکنده خوبه
ماتم و گریه و شوری نمیخوام
بهشت زوری نمیخوام

نمیخوام برم بهشت
بکنم کارهای زشت
هی حوری بلند کنم
بخوابونم روی خشت
هیچم از می هاش طهوری نمیخوام
بهشت زوری نمیخوام

این جهان ویرونه بسه
توش هم یک خونه بسه
مثله تو هم خونه بسه
اونجام دنیاست آخه؟
جا به اون دوری نمی خوام
بهشت زوری نمی خوام.




تهران/ تیر ماه 84